Dziś po męczącym ostatnim tygodniu pełnym przygotowań do świąt, stresu nad tym jak nasza kruszynka się czuje naszła mnie taka mała chwilką w której dostałam chęci do napisania tutaj czegokolwiek.

Rok 2011 był kompletnie zwariowany. Przede wszystkim jeżeli chodzi o moją rodzinę. W sierpniu mój brat został mężem, a w grudniu tatą, a ja po raz kolejny ciocią. Poświęciłam ten rok praktycznie cały właśnie mojej rodzinie. Nie uważam tego czasu za stracony. Czas poświęcony rodzinie jest najmilszym, zawsze najlepiej wspominanym.

Tak jak czas poświęcony Tobie. Jest on równie przyjemny jak ten z rodziną. Gdy odpoczywamy czasami razem i gasisz światło, leżymy bez ruchu obok siebie, wtedy też nachodzą mnie myśli jak bardzo Cię kocham i potrzebuję.

Moi przyjaciele są najlepszymi z najlepszych. A i paru ciekawych osób w kolejce na to miano przybyło. Cieszę się, że mam wokół siebie takich ludzi. Może z niektórymi nie zawsze było dobrze. Ale każda porażka nauczyła mnie czegoś nowego, na przykład tego jak trudno jest żyć bez nich.

Dziękuję Wam wszystkim, bo bez was nie była bym sobą, byłabym..